ΕΓΚΛΗΜΑ ... ΧΩΡΙΣ ΤΙΜΩΡΙΑ

Καρκινοπαθείς: Έγκλημα οι χημειοθεραπείες από απλούς παθολόγους

Χημειοθεραπείες χωρίς την παρουσία ειδικού γιατρού φαίνεται ότι γίνονται σε διάφορα νοσοκομεία της Βόρειας Ελλάδας. 

Της Νικολέτας Μπούκα

Όπως καταγγέλλουν στη “ΜτΚ” οι ίδιοι οι καρκινοπαθείς, απλοί παθολόγοι, χωρίς ειδικότητα στην ογκολογία, όπως προβλέπει ο νόμος, αναλαμβάνουν να χορηγήσουν στους ασθενείς τα απαραίτητα για τη θεραπεία τους φάρμακα

Ωστόσο τα φάρμακα αυτά είναι τοξικά και η δοσολογία συγκεκριμένη, με αποτέλεσμα να τίθεται σε κίνδυνο ακόμη και η ζωή των ασθενών, αφού στη διάρκεια της χημειοθεραπείας μπορεί να παρουσιαστούν σοβαρά προβλήματα, τα οποία είναι αδύνατον να αντιμετωπιστούν από μη ειδικό γιατρό.
Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση του νοσοκομείου των Σερρών, όπου, σύμφωνα με τους καρκινοπαθείς, στις 29 Ιουνίου του 2007 άρχισε να λειτουργεί μονάδα χημειοθεραπείας, χωρίς να προΐσταται γιατρός ογκολόγος-παθολόγος, μία ειδικότητα που είναι θεσμοθετημένη και αναγνωρισμένη από το ελληνικό δημόσιο από το 1998 (Π.Δ. 204/98).
“Δυστυχώς σε πολλές περιπτώσεις η κατάσταση είναι ανεξέλεγκτη και άρα επικίνδυνη για τους καρκινοπαθείς. Παρόμοιες περιπτώσεις μ’ αυτήν του νοσοκομείου Σερρών συναντάμε και σε άλλα νοσηλευτικά ιδρύματα, όπως της Καβάλας, της Κοζάνης και της Βέροιας. Οι γιατροί στις μονάδες χημειοθεραπείας των νοσοκομείων αυτών δεν είναι παθολόγοι-ογκολόγοι, ενώ συχνά η χορήγηση των δόσεων των φαρμάκων γίνεται με οδηγίες μέσω… τηλεφώνου”, δηλώνει στη “ΜτΚ” η πρόεδρος του Συλλόγου Καρκινοπαθών Μακεδονίας-Θράκης Περσεφόνη Μήττα.
Παράλληλα εξηγεί ότι πλέον η διάγνωση της νόσου γίνεται στη Θεσσαλονίκη και οι ειδικοί γιατροί δίνουν την προβλεπόμενη θεραπεία, η οποία γίνεται στις μονάδες χημειοθεραπείας των περιφερειακών νοσοκομείων.
“Η χημειοθεραπεία δεν είναι κάτι απλό. Μιλάμε για χορήγηση τοξικών φαρμάκων σε ανθρώπους. Πώς μπορεί ένας απλός παθολόγος και όχι παθολόγος-ογκολόγος να κάνει μίξη των φαρμάκων και ποιες είναι οι δόσεις που χορηγεί; Αν γίνει έστω κι ένα λάθος ή προκληθούν παρενέργειες από τη θεραπεία, ποιος θα φροντίσει άμεσα τον ασθενή; Η άγνοια σε τέτοια λεπτά ζητήματα μπορεί να θέσει σε κίνδυνο την ίδια τη ζωή του ασθενούς”, επισημαίνει η κ. Μήττα.

ΧΕΙΡΟΥΡΓΕΙΑ ΑΠΟ ΜΗ ΟΓΚΟΛΟΓΟΥΣ
Την ίδια στιγμή εγκληματικά είναι και τα λάθη που γίνονται κατά τη διάρκεια των χειρουργικών επεμβάσεων σε ασθενείς με καρκίνο. Σύμφωνα με την κ. Μήττα, οι χειρουργοί, οι ορθοπεδικοί και οι γυναικολόγοι που ασχολούνται με καρκινοπαθείς δεν έχουν την ειδικότητα του ογκολόγου.
“Πώς είναι δυνατόν ένας γενικός χειρουργός ή ορθοπεδικός να μπορέσει να αντιμετωπίσει έναν άνθρωπο με καρκίνο; Έχουν ανοίξει στη Θεσσαλονίκη δύο τμήματα χειρουργικής μαστού, χωρίς οι γιατροί να είναι ογκολόγοι. Πώς μπορούν οι άνθρωποι αυτοί να διαγνώσουν τον καρκίνο και να τον αντιμετωπίσουν;

Προσωπικά, εξαιτίας της έλλειψης ογκολόγου, κινδύνεψα να χάσω το πόδι μου”, λεει η κ. Μήττα. Σύμφωνα με την ίδια, με το πέρασμα των χρόνων πολλοί γιατροί έχουν αποκτήσει εμπειρία και στην αντιμετώπιση περιστατικών με καρκίνο. Ωστόσο αυτή δεν είναι η λύση στο πρόβλημα. Είναι αναγκαία η τοποθέτηση ειδικευμένων ογκολόγων σε όλους τους τομείς της ιατρικής.
“Υπάρχουν πολλές περιπτώσεις, όπου έγιναν τραγικά λάθη από μη ογκολόγους γιατρούς. Γιατρός ‘έκαψε’ το έμβρυο, διότι νόμιζε ότι επρόκειτο για καρκίνο, ενώ άλλος χορήγησε χημειοθεραπεία σε γυναίκα που ήταν έξι μηνών έγκυος. Επιπλέον έχουμε και περιστατικά, όπου άνθρωποι μπήκαν στο χειρουργείο και τους έγινε ακόμη και αφαίρεση μαστού χωρίς να χρειάζεται. Είναι επιτακτική ανάγκη να σταματήσουν να γίνονται τέτοια λάθη”, εξηγεί η κ. Μήττα.
Παράλληλα προτείνει την ενίσχυση των νοσηλευτικών ιδρυμάτων και των τμημάτων που απευθύνονται σε καρκινοπαθείς με εξειδικευμένο προσωπικό, το οποίο σήμερα δεν επαρκεί, καθώς και τη δημιουργία ογκολογικών συμβουλίων, τα οποία λειτουργούν σε Ευρώπη και Αμερική. Αυτά θα απαρτίζονται από έναν καθηγητή ογκολογίας, ένα κυτταρολόγο κι ένα παθολόγο-ογκολόγο, οι οποίοι θα συναποφασίζουν για την καταλληλότερη θεραπεία ενός ασθενούς, δηλαδή, εάν ένα περιστατικό με καρκίνο πρέπει πρώτα να χειρουργηθεί και μετά να υποβληθεί σε χημειοθεραπεία ή το αντίθετο.
“Με τον τρόπο αυτό, οι ειδικοί θα αποφασίζουν για την πιο κατάλληλη θεραπεία και θα αποφεύγονται τυχόν λάθη και παραλείψεις. Δεν είναι τυχαίο ότι σήμερα, όπως ομολογούν οι ίδιοι οι γιατροί, σχεδόν οκτώ στις δέκα επεμβάσεις σε καρκινοπαθείς, δεν έπρεπε να έχουν γίνει”, λεει η κ. Μήττα.